جوانان حکمتيست: نعره های اخیر احمدی نژاد در رابطه با دانشگاه ها دال بر اینکه نظام آموزشی ایران ١٥٠ سال تحت نفوذ ”سکولاریسم“ بوده و باید از این پس بر اهداف بنيادگرايانه مورد نظر آيت الله خمينی در روزهای پس از انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ پیگيری شود، چگونه توضیح می دهید؟ آیا چنین چیزی رخ خواهد داد؟ یا این تهدیدات زود گذرند؟
جمال کمانگر: در جواب به اين سئوال بايد گفت که جمهورى اسلامى از آغاز سر کار آمدنش تلاش کرد که يک آموزش و پروش بر اساس مباني شريعت اسلامي که تماما عليه خواست و سلیقه دانش آموزان و دانشجويان است بر جامعه تحميل کند. براي دانش آموزان و دانشجوياني که خاطره اي از ”انقلاب فرهنگي“ رژيم در سالهاي ۶۰ و ۶۱ که امثال سروش و دوستان اصلاح طلب آقاي احمدي نژاد در راس آن بودند، ندارند بايد يادآور شد که اين تلاش و اين خط و نشان کشيدنها يک بار در عمل شکست خورده است.
با وجود اينکه جشن کتاب سوزان راه انداختند و استادان و دانشجويان مبارز را از کلاسهاي درس اخراج کردند که خود تاريخ مفصلي است که شايد در مناسبتهاي ديگري به آن پرداخت. يادآوري اين دوره از تاريخ جمهوري اسلامي و مقايسه اش با وضعيت کنوني اين خاصيت را دارد که نسل جوان از آن با خبر باشند! ”تاريخ يک بار بصورت تراژدي و يک بار بصورت کمدي تکرار ميشود“. سخنان احمدي نژاد در ايندوره و شرايط کنوني جنبه مضحک اين قضيه را نشان ميدهد براي دانشجويان و دانش آموزاني که در حال حاضر در دانشگاهها مشغول تحصيل هستند خميني و افکار مضحکش جايي در دانشگاه ندارد که از سوي احمدي نژاد قرار است پيگيري شود. دير زماني است که به مضوع جوک و تمسخر جوانان تبديل شده است! نمي شود با تاريخ منسوخ ۱۴۰۰ سال پيش جوان قرن بيست و يکمی را در ايران به تمکين وا داشت. جذابيتي در اين تاريخ نيست. افکار و سخنان خميني مايه جوک و خنده بچه هاست. در ضمن جمهوري اسلامي در دوران خميني اين سياست را اجرا کرد و اعتراف احمدي نژاد مبني بر اينکه ”۱۵۰ سال است که نظام آموزشي تحت سلطه سوکلاريسم است“ اين را نشان ميدهد که ۲۷ سال عمر رژيم اسلامي هم نتوانسته است نطام آموزشي– اسلامي بر جامعه حاکم کند. آيا يک انقلاب فرهنگي ديگر رخ خواهد داد؟ و رژيم ميتواند عقربه ها را به اوايل انقلاب بازگرداند؟ بعيد به نظر ميرسد ! اما رژيم در پس هياهوي بحران هسته اي با آمريکا تلاش ميکند دست آوردهاي تاکنوني مردم را باز پس بگيرد. رژيم از فضاي جنگي که در سايه سياست گسترش نظم نوين آمريکا در جهان حاکم کرده است فرصتی به دست آورده است که درجه حساسيت مردم را با پليسي کردن فضاي جامعه محک بزند. بايد جلوي رژيم را گرفت. پاشنه آشيل رژيم مردمي است که رژيم اسلامي را نميخواهند و کشمکش اصلي بين مردم و رژيم است. مردم تا سرنگوني کامل رژيم دست از مبارزه بر نخواهند داشت. شايد گاهي با شدت و گاهي اين مبارزه کم تحرک شود اما چيزي از حقانيت آن کم نميکند. اين سخنان هم بايد در اين متن گذاشت و به آن برخورد کرد!
جوانان حکمتيست: بگذارید به اوضاع دانشگاه ها بپردازیم. از آنجا که نسل جدیدی به دانشگاه راه یافته است دیر یا زود با سد رژیم در برابر خواسته هایش (چه شخصی و چه اجتماعی) روبرو می شود، نقش دانشجویان کمونیست در هدایت این نسل جدید برای مقاومت علیه عوامل رژیم در دانشگاه چیست؟
جمال کمانگر: وقتي از ”نسل جديد“ از دانشجويان صحبت ميشود جوانان ۱۸-۱۹ ساله اي را در بر ميگيرد که نه خاطره اي از دو خرداد در ذهنش هست و نه خود را بدهکار جنگ ميداند. نه براي قوانين اسلامي تره خورد ميکند. ميخواهند که از زندگي آنطوي که دلشان ميخواهد بهره مند شوند. از شادي و نشاط در اين رده سني بهره مند شوند. قبل از اينکه نسخه اي براي کسي پيچيد بايد اين خواسته ها رابه رسميت شناخت اگر در ظاهر اين سال ”اول و دومي ها زياد سرشان بوي قرمه سبزي نميدهد“ دير يا زود با سد اختناق و مزاحمتهاي عوامل رژيم در دانشگاهها مواجه خواهند شد. براي جواني که در دانشگاه است حتي اگر نخواهد وارد هيچ فعاليت متشکل سياسي يا اجتماعي شود، اگر به سياست بي اعتنا باشد، اگر بخواهد از خلاقيتهايش بهره مند شود اولين مانع قوانين موجود در دانشگاه و جامعه است. نميشود خواهان شادي و رفاه بود اما عليه جمهوري اسلامي نبود! نميشود تمام آزادي فردي و اجتماعي را خواست ولي تن شما به تن رژيم نخورد! نميشود خواهان امکانات آموزشي مدرن و پيشرو بود ولي به اراجيف احمدي نژاد بي اعتنا بود!! ميخواهم بگويم براي ساده ترين خواسته ها اين نسل جديد از جوانان که وارد دانشگاهها شده اند رو در روي جمهوري اسلامي قرار خواهند گرفت. دانشجويان کمونيست بايد آگاه باشند که دیگر دو خردادي وجود ندارد که بخواهد تور زير اين نسل پهن کند! احمدي نژاد هم آن جذبه را ندارد که اين نسل را دنبال خود بکشد! فضا براي يارگيري و تاثير گذاري باز است. هر چند با دشواري هاي روبه رو است. اما اين دست فعالين دانشجويي را ميبوسد. ميداني است که دانشجويان چپ و راديکال بايد فضا را به نفع ايده هاي آزاديخواهانه و برابري طلبانه سوق دهند.
براي چپ ها و کمونيستها اين شانس وجود دارد. بايد دست به کار سازمان دادن و متشکل کردن آن شد!
۲۱سپتامبر۲۰۰۶