گنجی، پدر نيکخواه همه طبقات!

دفاع از زندانيان سياسي  و تلاش براي برجسته کردن خواست آزادي بي قيد و شرط آنها توسط اکثر جريانات و اشخاصي که براي اين امر تلاش ميکنند  در انظار عمومي يک اتفاق مثبت است. زنداني سياسي در ايران و کشورهاي استبدادي ميتوان گفت بي دفاع ترين و در عين حال بي حقوق ترين انسانهايي هستند که در يک نظام ظالمانه گرفتار آمده اند. پس براي هرکس و هر نهادي که قدمي در دفاع از اين زندانيان بر دارد بايد مثبت  و قابل حمايت باشد! پس چرا بايد از فراخوان گنجي حمايت نکرد؟ اما  واقعيت چيز ديگري را نشان ميدهد. فراخوان اکبر گنجي به  اعتصاب غذا در سطح جهاني قابل تامل است نه به اين دليل که خيلي از طرف ميديا در مورد آن صحبت ميشود و يا گويا اين فراخوان ميتواند باعث آزادي زندانيان سياسي شود. اين نوع دفاع از زندانيان سياسي و عقيدتي نه تنها مثمر ثمر نخواهد بود بلکه شيوه است که اعتراض متشکل و سازمان يافته در مقياس جامعه را زير سئوال ميبرد. اعتراضي که خارج از اليت سياسي و رشنفکري باشد توده هاي وسيعي را با خود همراه کند و باعث عقب راندن رژيم شود. در پس اين فراخوان اما بخشي از اپوزسيون رژيم دنبال پيدا کردن هويتي است که با شکست دو خرداد آنها را دوباره به تکاپو انداخته است که براي مدتي هرچند کوتاه به صحنه گردان سياست  
در ايران تبديل شوند.  (رجوع کنید به ”درسهای بدهی برلین“ نوشته منصور حکمت  که در این شماره نشریه آمده است.)                                                 
 

١٨تير يادآور سرنگونى انقلابى

هفت سال پيش در ١٨ تير ١٣٧٨ دانشجويان و مردم مبارز در ايران جبهه جديدي در مقابل رژيم گشودند. مردم نه زير پرچم اصلاح رژيم بلکه براي سرنگوني رژيم به ميدان آمدند و با شعار ”توپ تانک بسيجي ديگر اثر ندارد“  يا ”آزادي انديشه با ريش و پشم نميشه“ سوت  دوره جديدي از مبارزات سرنگوني طلبانه عليه رژيم را به صدا در آوردند. اين اعتراضات پيوسته که از دانشگاه شروع شد به سرعت بخش زيادي از مردم را با خود همراه کرد. با اين حرکت شمارش معکوس مرگ اصلاح رژيم هم به صدا در آمد.  ١٨ تير  به اين اعتبار بايد گرامي داشته شود نه بخاطر اينکه فقط  يک اعتراض گسترده عليه رژيم بود بلکه  تولد جنبش سرنگوني طلبانه مردم  هم در مقياس جامعه در اين روز شکل گرفت. ”شش روزي که جمهوري اسلامي را لرزاند“ بهترين تعبيري بود که آن روز از ١٨ تير شد. اما سالهاي بعد هم ١٨ تير به محمل بر افراشتن پرچم سرنگوني رژيم تبديل شد. مردم ٧ سال پيش سرنگوني طلبي را به بستر اصلي جدال با رژيم تبديل کردند! جنبش سرنگوني که آن روز پا به ميدان نهاد يک دست نبود و قرار هم نبود که يک دست بماند! با مرگ دو خرداد و کنار رفتن اين گزينه و سر کار آمدن احمدي نژاد جمهوري اسلامي خالص در مقابل مردم قرار گرفته است. اين تغييرات صف بندي هاي جديدي را در ميان جنبش سرنگوني مردم شکل داده است. با بالا گرفتن بحران هسته اي رژيم با آمريکا جنبش سرنگوني  شاهد قطب بندي شديدتري شده است تا آنجا که به سياست آمريکا بر ميگردد شيفت کردن به قوم پرستان و کمکهاي مادي و معنوي به آنها به گزينه اي مطلوب در کنار فشار و بده بستان با رژيم در آمده است. مردم  با دو نوع سرنگوني طلبي با دو پلاتفرم متفاوت روبه رو هستند. سرنگوني انقلابي و سازمان يافته اي که خواسته هاي آن در شعار ”آزادي و برابري“ تبلور يافته است که ما و قطب چپ جامعه آنرا نمايندگي ميکند و سرنگوني که قوم پرستي  و دامن زدن به احساست کور قومي و قبيله اي که قرار است به کمک آمريکا و در سايه بحران هسته اي با رژيم به يک جايي برسد. بنابراين مردم بايد قطب آزاديخواهي و برابري طلبي را انتخاب کنند. دوره انتخاب فرا رسيده است. در کنار ”نه“ به جمهوري اسلامي و خواست آزادي فوري زندانيان سياسي، بايد قوم پرستان و کساني که در صدد هستند مقدرات جامعه را به  سياستهاي جنگ افروزانه آمريکا وصل کنند رسوا و عقب راند. 

                      
مرگ بر جمهورى اسلامى
زنده باد آزادى و برابرى
سازمان جوانان کمونيست - حکمتيست

بدون شرح!

پارلمان اسپانیا خواستار رعایت اصول حقوق بشر برای نسل میمون ها شد.
پارلمان اسپانیا خواستار رعایت اصول حقوق بشر برای نسل میمون ها شد. پیش بینی می شود امروز نمایندگان اسپانیایی به عنوان نخستین کشور لایحه حقوق بشر میمون ها را به تصویب برسانند. حامیان این لایحه میگویند که میمون ها نزدیک ترین نسبت را با انسان دارند نباید شکنجه شوند و سزاوار حق زندگی و آزادی هستند. در اسپانیا حدود چند صد میمون زندگی میکنند که بیشتر آنها از نوع شمپانزه هستند.